Skip to content
Menu

Super Patch

Anestezjologia i badania nad bólem – kliniczne badanie FREEDOM Super Patch

Kategorie

Chcem byť ambasadór

Anestezjologia i badania nad bólem – kliniczne badanie FREEDOM Super Patch

Anestezjologia i badania nad bólem

Haptyczna (dotykowa) technologia wibrotaktylnego wyzwalania bodźców: Zakłócenie neuromatrycy w celu zmniejszenia nasilenia i wpływu bólu: Wyniki badania HARMONI

  1. Wydział Lekarski Uniwersytetu w Miami, Miami, Floryda, USA
    Metrics for Learning LLC, Queen Creek, Arizona, USA
    Toronto, Kanada
    Clarity Science LLC, Narragansett, Rhode Island, USA

    Autorzy: Jeffrey Gudin¹, Derek Dietze², Galen Dhaliwal³ i Peter Hurwitz⁴*

    Artykuł naukowy
    ISSN: 2639-846X

    Cytowanie:
    Gudin J, Dietze D, Dhaliwal G, et al. Haptyczna technologia wibrotaktylnego wyzwalania bodźców: Zakłócenie neuromatrycy w celu zmniejszenia nasilenia i wpływu bólu: Wyniki badania HARMONI. Anesth Pain Res. 2022; 6(2): 1–7.

    Korespondencja:
    Peter Hurwitz
    Clarity Science LLC
    750 Boston Neck Road, Suite 11, Narragansett, RI 02882
    Tel: +1 917 757 0521
    Fax: +1 855-891-8303

    Przyjęto: 20 listopada 2022
    Zaakceptowano: 20 grudnia 2022
    Opublikowano: 30 grudnia 2022

 

ABSTRAKT

Występowanie bólu oraz chorób z nim związanych jest tak powszechne, że stanowią one jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności i zachorowalności na całym świecie. W Stanach Zjednoczonych szacuje się, że ponad 100 milionów osób żyje z bólem przewlekłym lub nawracającym, co czyni go najczęstszym powodem kontaktu pacjentów z lekarzami podstawowej opieki zdrowotnej. Konwencjonalne farmakologiczne metody leczenia bólu są często powiązane z niebezpiecznymi działaniami niepożądanymi. Identyfikacja skutecznych alternatywnych strategii terapeutycznych, które są nieinwazyjne, niefarmakologiczne i charakteryzują się ograniczonym profilem działań niepożądanych, może zapewnić preferowane możliwości w porównaniu z tradycyjnymi metodami leczenia bólu. Zrozumienie neuromatrycy bólu może pomóc w identyfikacji takich podejść terapeutycznych, które zmniejszają nasilenie bólu, jego wpływ na życie pacjenta oraz poprawiają ogólne wyniki leczenia.

Neuromatryca bólu reprezentuje sieć dróg i obwodów neuronalnych, które reagują na stymulację sensoryczną (nocyceptywną). Badacze wykazali, że aktywność tych dróg i obszarów mózgu związanych z neuromatrycą może zmieniać się w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne. Haptyczna technologia wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT) została zaprojektowana tak, aby celować w drogi nocyceptywne i zakłada się, że zakłóca neuromatrycę bólu. Technologia ta została wdrożona w nieinwazyjnych, niefarmakologicznych plastrach i innych formach aplikacji.

Celem tego badania o minimalnym ryzyku, zatwierdzonego przez komisję IRB, było ocenienie doświadczeń i/lub percepcji pacjentów oraz ich reakcji na stosowanie haptycznej technologii wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT) zintegrowanej z niefarmakologicznym, nieinwazyjnym plastrem przeciwbólowym dostępnym bez recepty (FREEDOM Super Patch z VTT; Srysty Holding Co, Toronto, Kanada).

 

Metody

Dane wyjściowe oraz dane zebrane po 7 i 14 dniach zostały zgromadzone od 148 dorosłych uczestników (96 kobiet i 52 mężczyzn) o średnim wieku 53 lat, którzy zgłaszali łagodny, umiarkowany lub silny ból mięśniowo-szkieletowy, artretyczny lub neurologiczny. Badanie oceniało zmiany całkowitego nasilenia bólu oraz jego wpływu na życie pacjenta za pomocą zwalidowanej skali (Brief Pain Inventory – BPI), zmiany w stosowaniu leków na receptę oraz leków OTC, satysfakcję pacjentów oraz działania niepożądane podczas stosowania plastra. Przyszłe analizy porównają te wyniki z grupami kontrolnymi z placebo oraz grupami stosującymi terapię crossover.

 

Wyniki

Wyniki wykazały statystycznie istotne zmniejszenie średnich wyników nasilenia bólu oraz jego wpływu według BPI po zastosowaniu plastra z technologią VTT. Po 14 dniach większość pacjentów zgłaszała „mniejsze” lub „znacznie mniejsze” stosowanie doustnych leków przeciwbólowych oraz była bardzo/zadowolona z plastra. Wyniki wykazały również statystycznie istotną poprawę we wszystkich ocenianych aspektach jakości życia (QoL), w tym w zakresie ogólnej aktywności, nastroju, relacji z innymi, snu, codziennych czynności zawodowych, zdolności chodzenia oraz odczuwanego zadowolenia z życia.

 

Wniosek

Wyniki badania wskazują, że ta niefarmakologiczna, nieinwazyjna technologia haptycznego wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT), zintegrowana z plastrami do stosowania zewnętrznego, zmniejsza nasilenie bólu i jego wpływ oraz może redukować zapotrzebowanie na jednoczesne stosowanie leków, w tym leków przeciwzapalnych na receptę oraz innych doustnych preparatów u dorosłych pacjentów z bólem artretycznym, neuropatycznym oraz mięśniowo-szkieletowym. Uzyskane wyniki sugerują, że niefarmakologiczny plaster przeciwbólowy ma ogromny potencjał jako element aktualnego arsenału terapii nieinwazyjnych i niefarmakologicznych stosowanych w leczeniu bólu.

 

Słowa kluczowe

Haptyczna technologia wibrotaktylnego wyzwalania bodźców, modulacja bólu, neuromatryca bólu, leczenie bólu, analgetyk, FREEDOM Super Patch, VTT.

 

Wstęp

Ból oraz choroby z nim związane stanowią na całym świecie główną przyczynę niepełnosprawności i zachorowalności. W Stanach Zjednoczonych ból jest najczęstszym powodem, dla którego pacjenci zgłaszają się do lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, a szacuje się, że każdego dnia około 100 milionów osób żyje z bólem [1]. Ostry, przewlekły oraz łagodny do umiarkowanego ból są powszechne w całym kraju i znacząco wpływają na jakość życia oraz codzienne aktywności (ADLs) [2–4].

W ostatnich latach liczne organizacje medyczne zaktualizowały swoje wytyczne dotyczące leczenia bólu i zalecają podejście multimodalne, obejmujące terapie nieinwazyjne i niefarmakologiczne jako pierwszą linię leczenia przed rozważeniem innych metod [5,6]. W trosce o ograniczenie stosowania leków farmakologicznych – z uwagi na ich potencjalne działania niepożądane i toksyczność – niezwykle ważne jest badanie nowych, niefarmakologicznych metod leczenia. Mogą one poprawić skuteczność terapii, jakość życia pacjenta (QoL) oraz przywrócić jego funkcjonowanie. Różne terapie niefarmakologiczne okazały się skuteczne w leczeniu bólu, a ich działania niepożądane są minimalne lub nie występują. Wśród tych metod znajdują się terapie fizyczne, podejścia behawioralne oraz leki lub urządzenia terapeutyczne stosowane miejscowo [7–9]. Dowody wskazują, że miejscowe terapie analgetyczne są bezpieczne i skuteczne w leczeniu bólu i powinny być uwzględniane jako element multimodalnego podejścia terapeutycznego [10,11].

Aby wyjaśnić fizjologiczne podstawy bólu, zaproponowano różne modele teoretyczne, z których najbardziej znaną jest teoria kontroli bramkowej (Gate Control Theory) [12]. W ostatnich latach badacze rozszerzyli zrozumienie teorii neuromatrycy bólu (NTP) dzięki badaniom obrazowym i teoriom dotyczącym tego, jak obszary obwodowe, rdzeniowe i mózgowe modulują i postrzegają ból [13–15]. Teoria neuromatrycy bólu zakłada, że ból jest wielowymiarowym doświadczeniem generowanym przez charakterystyczne „neosygnatury” impulsów nerwowych, które powstają w szeroko rozproszonej sieci neuronalnej w mózgu [13,16]. Te neosygnatury mogą być wywoływane przez bodźce, takie jak sygnały dotykowe. Percepcja dotykowa jest wrodzonym mechanizmem przetrwania u ludzi i stanowi naszą ewolucyjną somatosensoryczną zdolność pozyskiwania informacji poprzez hapt ykę – aktywny dotyk służący rozpoznawaniu i percepcji obiektów przez wyższe ośrodki mózgu [18,19]. Złożona neuromatryca bólu jako model wyjaśniający, w jaki sposób powstaje ból i jak jest zmniejszany terapeutycznie, sugeruje, że ból jest generowany i postrzegany jako specyficzne wzorce impulsów nerwowych pochodzące z sieci neuronalnej nazywanej „body-self neuromatrix” [13]. Prowadzi to do ponownej oceny teorii, że ból wynika wyłącznie z nocyceptywnych bodźców uszkadzających tkanki, znanej jako „kartezjański model bólu” [21,22].

Złożone sygnały neuronalne związane z bólem są mierzalne za pomocą elektroencefalografii (EEG) [17,23,24]. Dekodowanie percepcji bólu poprzez EEG stanowi przełom o szerokich implikacjach fizjologicznych i patofizjologicznych. Badania EEG wykazały, że haptyczna technologia wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT) moduluje ośrodki mózgowe związane z drogami bólowymi [25]. W ostatnich latach technologia haptycznej stymulacji skóry została zintegrowana z wieloma produktami dostępnymi bez recepty, obejmującymi różne formy aplikacji, takie jak plastry, odzież (skarpetki), ortezy, bransoletki oraz rękawy kompresyjne.

W pilotażowym badaniu HARMONI (Health Assessments: Reviewing, Measuring, and Observing Neuromatrix Interaction) oceniano nieinwazyjny plaster przeciwbólowy (FREEDOM Super Patch z VTT; Srysty Holding Co., Toronto, Kanada), który integruje haptyczną technologię wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT). To obserwacyjne badanie o minimalnym ryzyku oceniało dostępny bez recepty, niefarmakologiczny plaster wyposażony w opatentowane wzory sensoryczne i integrujący VTT. Plaster został zaprojektowany tak, aby aktywować drogi i obwody neuronalne związane z neuromatrycą bólu oraz innymi sieciami korowymi.

Badanie obejmowało pacjentów z łagodnym, umiarkowanym lub silnym bólem o charakterze ostrym lub przewlekłym i oceniało ich ogólne postrzeganie leczenia bólu oraz związanych z nim objawów podczas stosowania plastra z VTT. Do oceny zmian natężenia bólu, jego wpływu oraz zmian w stosowaniu leków przeciwbólowych w 7. i 14. dniu stosowania wykorzystano krótką wersję narzędzia Brief Pain Inventory (BPI). Dane przedstawione w niniejszym artykule dotyczą aktywnej terapii. Przyszłe planowane analizy będą obejmowały grupę kontrolną oraz grupę crossover i zbadają różnice między grupami.

 

Metody

Projekt badania

Badanie miało charakter prospektywny i obserwacyjny, zatwierdzony przez komisję IRB (Institutional Review Board). Jego celem była ocena doświadczeń, percepcji i reakcji pacjentów, którzy otrzymali plaster z haptyczną technologią wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT) (FREEDOM Super Patch z VTT; Srysty Holding Co., Toronto, Kanada) lub nieaktywny plaster przeciwbólowy od lekarza prowadzącego. Przedstawione w niniejszej publikacji dane obejmują jedynie uczestników, którzy stosowali aktywny plaster.

 

Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów na początku badania

Do badania włączono łącznie 148 pacjentów (96 kobiet, 52 mężczyzn) z trzech ośrodków badawczych w Stanach Zjednoczonych, którzy zostali przypisani do grupy terapeutycznej i ukończyli ankiety na początku badania, w 7. dniu oraz w 14. dniu. Wyniki demograficzne na poziomie wyjściowym były podobne we wszystkich grupach pod względem płci i wieku. Średni wiek pacjentów na początku badania wynosił 52,9 roku.

Główne dolegliwości bólowe pacjentów odnotowano na początku badania we wszystkich grupach. Ból miofascialny/mięśniowo-szkieletowy był najczęściej zgłaszaną dolegliwością – wskazało ją 54 z 148 pacjentów (36,5%). Czterdziestu siedmiu pacjentów (47; 31,8%) zgłosiło jako główną dolegliwość ból neuropatyczny/radikulopatię oraz artretyzm.

 

Tabela 1: Główna dolegliwość bólową (jeden rodzaj, jedno miejsce, N = 148)

Tabela 1 – Główna dolegliwość bólowá uczestników badania FREEDOM Super Patch

Na poziomie wyjściowym, spośród 54 uczestników badania, którzy zgłosili ból miofacjalny/mięśniowo-szkieletowy jako swoją główną dolegliwość, 59% wskazało, że ból najczęściej występował w obrębie bioder i kończyn dolnych (n=33), a 39% (n=21) zgłosiło lokalizację bólu w obrębie szyi, pleców i ramion. Spośród pozostałych 47 pacjentów, którzy określili artretyzm jako swoją główną dolegliwość, 81% zgłosiło, że ból najczęściej lokalizował się w kończynach dolnych (biodra, kolana i stopy) (n=38).

Prawie 30% pacjentów podało, że ich ból utrzymuje się od 3 miesięcy do jednego roku (43/148), a ponad 62% zgłosiło ból trwający dłużej niż jeden rok (93/148). Wyniki BPI (Brief Pain Inventory) wskazały, że pacjenci, którzy otrzymali plaster z haptyczną technologią wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT), doświadczali bólu łagodnego (10%; 15/148), umiarkowanego (29%; 43/148) lub silnego (61%; 90/148).

Leczenie bólu oraz występowanie objawów oceniano na podstawie odpowiedzi pacjentów w zwalidowanych skalach oceniających ból i objawy (np. BPI), a także dodatkowych pytań dotyczących satysfakcji pacjentów, jakości ich życia oraz powrotu do codziennych aktywności. Przyszłe analizy będą obejmować ocenę grupy kontrolnej (CG), która otrzymała nieaktywny plaster, oraz grupy przejściowej (CROSSG), która po 14 dniach stosowania plastra kontrolnego otrzymała plaster aktywny.

Pacjenci, którzy spełnili kryteria udziału i byli leczeni plastrem przeciwbólowym, tworzyli grupę terapeutyczną badania (TG). Kryteria włączenia do grupy terapeutycznej obejmowały:

  • wiek od 18 do 85 lat (włącznie),

  • zdolność do udzielenia pisemnej, świadomej zgody,

  • przyjęcie aktywnego plastra VTT do celów badania oraz

  • zdiagnozowany łagodny/umiarkowany/silny ból o charakterze ostrym lub przewlekłym.

Pacjenci z historią nadużywania narkotyków lub alkoholu, pacjenci z wszczepionym rozrusznikiem serca, defibrylatorem lub innymi urządzeniami elektronicznymi, a także kobiety w ciąży, nie mogli zostać włączeni do badania.

Każdy ośrodek przydzielił pacjentom indywidualny numer identyfikacyjny oraz prowadził poufny rejestr zawierający formularze świadomej zgody oraz numery identyfikacyjne uczestników, przechowywany w zabezpieczonej szafie dostępnej jedynie dla głównego badacza i upoważnionego personelu. Odpowiedzi pacjentów w ankietach były zbierane w sposób niepozwalający na identyfikację uczestników.

Pacjenci mogli w dowolnym momencie wycofać się z badania bez jakichkolwiek negatywnych konsekwencji dla ich opieki zdrowotnej. Wszystkie testy diagnostyczne oraz decyzje dotyczące leczenia były podejmowane wyłącznie według uznania lekarzy prowadzących; w ramach badania nie wykonywano żadnych dodatkowych testów, zabiegów ani interwencji medycznych. Pacjenci otrzymali leczenie bezpłatnie i nie otrzymywali żadnego wynagrodzenia za udział w badaniu.

Protokół badania został zatwierdzony przez instytucjonalną komisję etyczną ADVARRA i przeprowadzony w pełnej zgodności z zasadami ustawy o przenoszalności i odpowiedzialności w ubezpieczeniach zdrowotnych z 1996 r. (HIPAA), zasadami Deklaracji Helsińskiej oraz wytycznymi Międzynarodowej Rady ds. Harmonizacji/GCP. Wszyscy pacjenci wyrazili świadomą, pisemną zgodę na udział.

 

Interwencja miejscowa

Aktywne, nieinwazyjne, niefarmakologiczne plastry o wymiarach 2 x 2 cale zawierają opatentowane wzory sensoryczne i wykorzystują haptyczną technologię wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT). Aktywne plastry nie zawierają żadnych substancji czynnych ani źródła energii. Jedna strona aktywnego plastra pokryta jest warstwą adhezyjną. Pacjentom w grupie terapeutycznej zalecono naklejanie jednego plastra w pobliżu miejsca bólu i jego codzienną wymianę (patrz rycina 1). Nieaktywne plastry wyglądają podobnie do aktywnych, lecz nie zawierają technologii haptycznego wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT).

Freedom Super Patch – plaster przeciwbólowy z technologią VTT przebadany klinicznie

Rycina 1

Procedury i oceny w badaniu

Po włączeniu do badania pacjentów poproszono o wypełnienie ankiet na poziomie wyjściowym (dzień 0) oraz podczas kolejnych ocen w 7. i 14. dniu okresu badawczego. Ankiety zawierały pytania mające na celu ocenę i udokumentowanie charakteru i lokalizacji głównej dolegliwości bólowej, które obejmowały:

  • artretyzm,

  • neuropatię lub radikulopatię,

  • ból miofascialny lub mięśniowo-szkieletowy.

Lokalizacje obejmowały: szyję, ramiona, plecy, ręce, nogi, biodra, kolana oraz inne obszary. Uczestnicy badania wskazywali tylko jedną główną dolegliwość bólową oraz jej lokalizację, która była obszarem docelowym dla plastra zarówno w grupie aktywnej, jak i nieaktywnej.

Ankieta obejmowała Brief Pain Inventory (BPI) – zwalidowane narzędzie do oceny bólu, krótkie i łatwe w użyciu zarówno w warunkach klinicznych, jak i badawczych. Narzędzie to ocenia nie tylko nasilenie bólu (skala numeryczna 0–10), ale również wpływ bólu na codzienne funkcjonowanie u pacjentów z chorobą nowotworową lub innymi rodzajami bólu [26,27].

Dodatkowo oceniano lokalizację bólu, stosowane leki przeciwbólowe oraz stopień ulgi w bólu w ciągu ostatnich 24 godzin lub ostatniego tygodnia.

W pytaniach dotyczących intensywności bólu wartość 0 oznaczała „brak bólu”, a 10 – „najgorszy ból, jaki można sobie wyobrazić”. W pytaniach dotyczących zakłócania codziennych aktywności wartość 0 oznaczała „nie zakłóca”, a 10 – „całkowicie zakłóca”. Odpowiedzi pacjentów na pytania dotyczące intensywności bólu (4 pytania) i zakłóceń (7 pytań) łączono, aby uzyskać ogólne wyniki dotyczące intensywności i wpływu bólu.

Pacjentów poproszono o wskazanie wszystkich dodatkowych leków stosowanych w celu złagodzenia bólu na poziomie wyjściowym, w 7. dniu oraz w 14. dniu badania.
Kategorie leków, które mogli zaznaczyć, obejmowały:

  • leki przeciwbólowe dostępne bez recepty,

  • leki przeciwzapalne na receptę,

  • leki rozluźniające mięśnie,

  • opioidy,

  • leki przeciwdrgawkowe.

Pacjenci mogli zaznaczyć więcej niż jedną grupę lub typ leku przeciwbólowego.

 

Cele pierwotne badania

Cele pierwotne obejmowały:

  • zmiany w ogólnym wyniku nasilenia bólu oraz jego wpływu według Brief Pain Inventory (BPI) w grupie terapeutycznej dla głównej dolegliwości bólowej,

  • zmiany w stosowaniu leków na receptę i leków dostępnych bez recepty.

Oceniano również satysfakcję pacjentów z leczenia plastrem oraz wszystkie zgłaszane działania niepożądane. Przyszłe analizy porównają wyniki grupy kontrolnej (z nieaktywnym plastrem) oraz grupy crossover (po przejściu na plaster aktywny) z wynikami przedstawionymi w tym badaniu.

 

Analiza statystyczna

Dla wszystkich zmiennych obliczono statystyki opisowe, w tym częstości i odsetki dla zmiennych kategorycznych oraz średnie ze standardowym odchyleniem (SD) dla zmiennych ciągłych. Dla każdej analizy statystycznej wykorzystano maksymalnie dostępną liczebność próbki.

Zmiany średniego wyniku nasilenia i wpływu bólu według BPI od poziomu wyjściowego do 7. i 14. dnia analizowano za pomocą testu t dla prób zależnych, aby określić statystycznie istotne różnice w obrębie grupy terapeutycznej.

W każdej ankiecie zbierano dane dotyczące liczby i rodzajów leków (na receptę i OTC, doustnych i miejscowych), które pacjenci stosowali w celu łagodzenia bólu. Statystycznie istotne różnice w stosowaniu tych leków od poziomu wyjściowego do 14. dnia określano za pomocą testu McNemary oraz testu χ² dla sparowanych i niesparowanych danych dwumianowych.

Statystyki opisowe wykorzystano w celu oceny satysfakcji pacjentów z używania plastra oraz zgłaszanych przez nich działań niepożądanych.

Wartość alfa dla wszystkich porównań statystycznych ustalono na 0,05.
Do wszystkich analiz wykorzystano oprogramowanie SPSS v. 27.

 

Wyniki

Grupa terapeutyczna

Zebrano sparowane dane dla grupy terapeutycznej, a do analizy włączono wyłącznie pacjentów, którzy ukończyli 14 dni leczenia. W ciągu 14 dni średni wynik nasilenia bólu wg BPI (Brief Pain Inventory) zmniejszył się o 47% (z 4,02 do 2,15/10; p < .001), a średni wynik wpływu bólu wg BPI spadł o 50% (z 2,59 do 1,29/10; p < .001).

Po 14 dniach 82% pacjentów zgłosiło „mniejsze” lub „znacznie mniejsze” użycie doustnych leków.
75% pacjentów było zadowolonych z leczenia, a 83% z nich wyraziło bardzo wysoki lub ekstremalny poziom satysfakcji z plastra.

Wyniki wykazały również statystycznie istotne i pozytywne poprawy (p < .001) we wszystkich ocenianych obszarach jakości życia (QoL), w tym:

  • poprawę ogólnej aktywności,

  • lepszy nastrój,

  • lepsze relacje z innymi ludźmi,

  • poprawę snu,

  • zwiększoną zdolność wykonywania codziennych obowiązków,

  • lepszą zdolność chodzenia,

  • większą radość z życia.

Spośród 148 pacjentów zgłoszono tylko jedno działanie niepożądane (obrzęk), które lekarz prowadzący uznał za nieistotne klinicznie.

 

Zmiany w wyniku nasilenia i wpływu bólu wg BPI

Średni wynik nasilenia bólu wg BPI na poziomie wyjściowym wynosił 4,2 (SD 1,51), zmniejszył się do 2,92 w 7. dniu, a następnie do 2,15 w 14. dniu.

Tabela 2: Wynik nasilenia bólu wg BPI /10

Tabela 2 – Zmiana nasilenia bólu u uczestników badania FREEDOM Super Patch (BPI)

Początkowy średni wynik zakłócenia funkcjonowania według BPI wynosił 2,59 (SD 1,77), następnie zmniejszył się do 1,73 w 7. dniu oraz do 1,29 w 14. dniu (Tabela 3).

Tabela 3: Wynik zakłócenia funkcjonowania według BPI /10

Tabela 3 – Zmiana zakłócenia bólu u uczestników badania FREEDOM Super Patch (BPI)

Odnotowano również statystycznie istotny wzrost aktywności fizycznej u pacjentów stosujących plaster — zarówno w 7., ako i w 14. dniu (Tabela 4).

 

Tabela 4: (średnia, SD, minimum, maksimum, n).

Tabela 4 – Zmiany aktywności fizycznej uczestników badania FREEDOM Super Patch

Statystycznie istotne zwiększenia (test t dla prób zależnych)

Lekka aktywność fizyczna:

Od poziomu wyjściowego do 7. dnia, od poziomu wyjściowego do 14. dnia oraz od 7. do 14. dnia – każde zwiększenie było statystycznie istotne na poziomie
p < 0,001.

Umiarkowana aktywność fizyczna:

  • Od poziomu wyjściowego do 14. dnia (p = 0,007)

  • Od 7. dnia do 14. dnia (p = 0,026)

Intensywna aktywność fizyczna:

  • Od poziomu wyjściowego do 7. dnia (p = 0,014)

  • Od poziomu wyjściowego do 14. dnia (p = 0,002)

 

Zmiany w postrzeganej przez pacjentów uldze w bólu wynikającej ze stosowanych leków

Jedno z pytań BPI (nie wliczane do wyników intensywności ani wpływu bólu) dotyczyło tego, jakiej ulgi w bólu (w krokach po 10%, od 0% = brak ulgi do 100% = całkowita ulga) pacjenci doświadczyli dzięki leczeniu lub lekom w ciągu ostatnich 24 godzin.

  • Na poziomie wyjściowym pacjenci zgłaszali średnią ulgę na poziomie 27,6%.

  • W 7. dniu zgłaszali ulgę 61%.

  • W 14. dniu ulga wynosiła 72%.

Zmiana średniej ulgi od poziomu wyjściowego do 7. dnia była statystycznie istotna
(95% CI: 29,2–37,9; p < 0,001)
oraz od poziomu wyjściowego do 14. dnia
(95% CI: 39,2–49,4; p < 0,001).

 

Zmiany od poziomu wyjściowego do 7. oraz 14. dnia w stosowaniu towarzyszących leków przeciwbólowych

Pacjenci zgłaszali stosowanie farmakologicznych metod łagodzenia bólu na poziomie wyjściowym, w 7. dniu i 14. dniu. Leczenie obejmowało: leki dostępne bez recepty, leki przeciwzapalne na receptę, opioidy, leki przeciwdrgawkowe lub leki rozluźniające mięśnie, albo kombinacje tych czterech grup.

Na poziomie wyjściowym:

  • 56% pacjentów (83/148) stosowało leki OTC przeciwbólowe

  • 53% pacjentów (79/148) stosowało przeciwzapalne leki na receptę

  • 16% (24/148) stosowało leki rozluźniające mięśnie

  • 2% (3/148) stosowało opioidy lub leki przeciwdrgawkowe

Nastąpiło zmniejszenie liczby pacjentów stosujących jeden lub więcej leków OTC od poziomu wyjściowego do 7. i 14. dnia.

Około 44% pacjentów zgłaszało stosowanie ibuprofenu, naproksenu i/lub acetaminofenu (65/148).
Wśród leków na receptę najczęściej stosowany był naproksen (28/148; 19%).

W 14. dniu już tylko 11 pacjentów zgłaszało stosowanie przeciwzapalnych leków na receptę, co stanowi spadek z 79 pacjentów na poziomie wyjściowym.

To zmniejszenie było statystycznie istotne (p < .001).

Zaobserwowano również statystycznie istotny spadek liczby pacjentów stosujących leki rozluźniające mięśnie:

  • od poziomu wyjściowego do 7. dnia: z 24 do 2 pacjentów

  • od poziomu wyjściowego do 14. dnia: z 24 do 1 pacjenta

dla obu zmian p < 0,001.

Choć na poziomie wyjściowym niewielka grupa pacjentów stosowała opioidy lub leki przeciwdrgawkowe (3 pacjentów; 2%), wszyscy poza jednym przestali je stosować do 7. dnia, a ten stan utrzymywał się również w 14. dniu.

 

Zmiany w stosowaniu doustnych leków przeciwbólowych

Pacjenci zostali zapytani, jak zmieniło się ich stosowanie doustnych leków przeciwbólowych (skala:
1 = znacznie więcej, 2 = więcej, 3 = bez zmian, 4 = mniej, 5 = znacznie mniej).

  • W 7. dniu 78% pacjentów zgłosiło „mniej” lub „znacznie mniej”.

  • W 14. dniu 82% pacjentów zgłosiło „mniej” lub „znacznie mniej”.

 

Satysfakcja z używania plastra przeciwbólowego

Uczestnicy byli proszeni o ocenę swojej satysfakcji z używania plastra w różnych aspektach (skala: 1 = całkowicie się nie zgadzam, 2 = nie zgadzam się, 3 = neutralnie, 4 = zgadzam się, 5 = całkowicie się zgadzam).

W 14. dniu:

  • średnia ocena 4,6 dotyczyła stwierdzeń „łatwy w użyciu” i „praktyczny”

  • średnia ocena 4,2 dotyczyła stwierdzeń „wolę go od tabletek/doustnych leków” oraz „wolę go od innych metod łagodzenia bólu”

Ogólna satysfakcja w 14. dniu wyniosła 4,1 na 5
(skala: 1 = wcale, 2 = mało, 3 = częściowo, 4 = bardzo, 5 = wyjątkowo).

 

Stosowanie plastra

W 14. dniu 134 z 148 pacjentów (91%) zgłosiło, że nosiło plaster „prawie cały czas”.
Z pozostałych 14 pacjentów 6 zgłosiło, że stosowali plaster „dopóki ból nie ustąpił, a następnie ponownie, kiedy ból powrócił”.

Podczas pierwszego zbierania danych w 7. dniu:

  • 82 z 148 pacjentów (55%) zgłosiło ulgę w bólu w ciągu 20 minut od aplikacji plastra

  • 35% (52/148) zgłosiło ulgę po ponad 20 minutach

W 14. dniu:

  • 109 z 148 pacjentów (74%) zgłosiło ulgę w ciągu 20 minut

  • 23 z 148 pacjentów (16%) zgłosiło ulgę po ponad 20 minutach

 

Czas trwania ulgi w bólu

W 14. dniu pacjentów zapytano, jak długo trwało, zanim ból powrócił po zdjęciu plastra.

  • Około 10% pacjentów zgłosiło, że ból nie powrócił po zdjęciu plastra.

  • 44% pacjentów (65/148) zgłosiło, że ból wrócił po ponad jednym dniu.

  • 31 z 148 pacjentów (21%) zgłosiło, że ból nie wrócił przez co najmniej 2 godziny.

 

Bezpieczeństwo

Pacjenci nie zgłaszali żadnych niepożądanych reakcji skórnych ani poważnych działań niepożądanych podczas stosowania plastra przeciwbólowego.

 

Dyskusja

W tym badaniu HARMONI przedstawiamy wyniki prospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego oceniającego bezpieczeństwo i skuteczność analgetyczną plastra FREEDOM Super Patch z technologią VTT u pacjentów z łagodnym, umiarkowanym i silnym bólem mięśniowo-szkieletowym, artretycznym i neurologicznym. Analiza wykazała poprawę wyników nasilenia bólu i jego wpływu wg BPI oraz zmniejszenie stosowania towarzyszących leków przeciwbólowych od poziomu wyjściowego do 7. i 14. dnia.

Badania dotyczące haptycznej technologii wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT) wykazały zmiany w wzorach EEG u pacjentów narażonych na działanie VTT [25]. W ostatnich latach poszerzono zrozumienie teorii neuromatrycy bólu (NTP) dzięki licznym badaniom obrazowym i teoriom dotyczącym interakcji między strukturami mózgowymi odpowiedzialnymi za odczuwanie bólu [13–15].

Percepcja bólu przewlekłego wydaje się związana z wieloma szlakami neuronowymi, wykraczającymi poza te odpowiedzialne za ból ostry [16,17]. Sieci zaangażowane w percepcję bodźców bólowych oraz ich komunikacja między OUN a obwodowym układem nerwowym określane są zbiorczo jako neuromatryca — podstawa teorii NTP [13].

Ronald Melzack wyróżnił trzy odrębne pętle neuronalne:

  1. klasyczną drogę sensoryczną prowadzącą przez wzgórze,

  2. drogę przechodzącą przez pień mózgu i części układu limbicznego,

  3. drogę powiązaną z polami Brodmanna, szczególnie z korą somatosensoryczną.

Te pętle miały wyjaśniać kognitywne, emocjonalne i motoryczne aspekty percepcji bodźców, w tym bólu [13,14].

Mapowanie EEG neuromatrycy bólu zostało potwierdzone poprzez fMRI w licznych eksperymentach. Wzory sensoryczne zawarte w plastrach wykazują zbieżność ze znanymi wzorcami EEG oraz ich rolą w modulacji aktywności neuronalnej w wyższych strukturach mózgu.

Wykazano, że aktywacja bólowo indukowana kory zakrętu obręczy przedniego i tylnego (ACC i PCC) pozwala identyfikować różne somatosensoryczne obwody neuronalne. Odpowiada to obserwacjom, że kora somatosensoryczna (S1, S2), wyspa, ACC, kora przedczołowa (PFC) oraz wzgórze są kluczowymi strukturami neuromatrycy bólu [14].

Ośrodki mózgowe modulowane za pomocą VTT wykazują wrażliwość na bodźce zewnętrzne i wpływają pozytywnie na parametry równowagi i stabilności [28].

 

Niezaspokojone potrzeby w leczeniu bólu

Wciąż istnieje duża potrzeba alternatywnych metod leczenia bólu. Udokumentowano potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane związane z NLPZ, acetaminofenem, opioidami i lekami wspomagającymi. Nowe, niefarmakologiczne i nieinwazyjne terapie mogą wypełnić tę lukę, oferując bezpieczne i skuteczne opcje leczenia [29–34].

 

Ograniczenia badania

Badanie to było nierandomizowanym badaniem obserwacyjnym obejmującym pacjentów zgłaszających się do różnych ośrodków klinicznych z powodu bólu artretycznego, neurologicznego i mięśniowo-szkieletowego. Analiza obejmuje dane 148 pacjentów leczonych aktywnym plastrem zawierającym technologię VTT.

Dane pacjentów, którzy nie ukończyli ankiet kontrolnych po poziomie wyjściowym lub zgłosili, że nie stosowali plastra po pierwszej wizycie, zostały wykluczone. Ze względu na różne typy bólu i lokalizacje, ogólna możliwość uogólnienia wyników może być ograniczona przez różnice w lokalizacji bólu, czasie stosowania plastra oraz subiektywnej ocenie pacjentów.

Wykorzystanie danych z grupy kontrolnej i grupy crossover w przyszłych analizach pomoże potwierdzić ważność tych wyników pomimo nierandomizowanego charakteru badania.

 

Wnioski

Wyniki badania wskazują, że ten niefarmakologiczny, nieinwazyjny plaster z haptyczną technologią wibrotaktylnego wyzwalania bodźców (VTT) zmniejsza nasilenie bólu i jego wpływ oraz może redukować stosowanie towarzyszących leków — w tym leków przeciwzapalnych na receptę i innych doustnych preparatów — u dorosłych pacjentów z bólem artretycznym, neuropatycznym i mięśniowo-szkieletowym.

Wyniki tego badania obserwacyjnego, zatwierdzonego przez IRB, sugerują, że niefarmakologiczny plaster z technologią VTT ma ogromny potencjał jako element nowoczesnych, nieinwazyjnych terapii bólu. Planowane dalsze analizy — obejmujące wyniki grupy kontrolnej i crossover — powinny dodatkowo wspierać stosowanie tego plastra dostępnego bez recepty jako terapii pierwszego wyboru w multimodalnym podejściu do leczenia bólu.

 

Podziękowania

Badanie, zatwierdzone przez IRB i prowadzone przez Clarity Science LLC, zostało sfinansowane przez Srysty Holding Co., dystrybutora FREEDOM Super Patch z VTT®.

 

Oświadczenie

Dr Jeffrey Gudin otrzymał wynagrodzenie od Clarity Science LLC za rolę głównego badacza i za wykonywanie usług wymaganych protokołem badania.
Peter L. Hurwitz jest prezesem Clarity Science LLC.
Derek T. Dietze otrzymał wynagrodzenie za analizy statystyczne.
Galen Dhaliwal nie otrzymał wynagrodzenia za pomoc przy przygotowaniu manuskryptu.
Autorzy nie zgłaszają żadnych innych konfliktów interesów.

 

Źródła

  1. Finley CR, Chan DS, Garrison S, i in. Jakie są najczęstsze schorzenia w podstawowej opiece zdrowotnej? Przegląd systematyczny. Can Fam Physician. 2018; 64: 832–840.
  2. Jones J, Rutledge DN, Jones KD, i in. Samoocena funkcji fizycznych u kobiet z fibromialgią: badanie ogólnokrajowe. Womens Health Issues. 2008; 18: 406–412.
  3. Dueñas M, Ojeda B, Salazar A, i in. Przegląd wpływu przewlekłego bólu na pacjentów, ich otoczenie społeczne i system ochrony zdrowia. J Pain Res. 2016; 9: 457–467.
  4. Dunsky A. Wpływ ćwiczeń równoważnych i koordynacyjnych na jakość życia u starszych dorosłych: miniprzegląd. Front Aging Neurosci. 2019; 11: 318.
  5. Cuomo A, Bimonte S, Forte CA, i in. Podejścia multimodalne i terapie spersonalizowane w leczeniu bólu: model „analgetycznego wózka”. J Pain Res. 2019; 12: 711–714.
  6. Sharon L Kolasinski, Tuhina Neogi, Marc C Hochberg, i in. Wytyczne Amerykańskiego Towarzystwa Reumatologicznego dotyczące leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów dłoni, biodra i kolana. Arthritis Care Res (Hoboken). 2020; 72: 149–162.
  7. Gao YJ, Ji RR. Zogniskowanie na sygnalizacji astrocytów w przewlekłym bólu. Neurotherapeutics. 2010; 7: 482–493.
  8. Cuomo A, Bimonte S, Forte CA, i in. Podejścia multimodalne i terapie spersonalizowane w leczeniu bólu: model „analgetycznego wózka”. J Pain Res. 2019; 12: 711–714.
  9. Gudin JA, Dietze DT, Hurwitz PL. Zastosowanie nanotechnologii w poprawie bólu i funkcji za pomocą nowej niefarmakologicznej plastry przeciwbólowej: analiza wstępna. Anesth Pain Res. 2020; 4: 1–10.
  10. Gudin JA, Dietze DT, Hurwitz PL. Poprawa bólu i funkcji po zastosowaniu plastra przeciwbólowego: wyniki badania RELIEF. J Pain Res. 2020; 13: 1557–1568.
  11. Argoff CE. Analgetyki miejscowe w leczeniu ostrego i przewlekłego bólu. Mayo Clin Proc. 2013; 88: 195–205.
  12. Moayedi M, Davis KD. Teorie bólu: od specyficzności do kontroli bramkowej. J Neurophysiol. 2013; 109: 5–12.
  13. Melzack R. Ból i neuromatryca w mózgu. J Dent Educ. 2001; 65: 1378–1382.
  14. Derbyshire SWG. Przegląd neuromatrycy bólu. Curr Rev Pain. 2000; 4: 467–477.
  15. Mouraux A, Diukova A, Lee MC, i in. Wielozmysłowe badanie funkcjonalnego znaczenia „matrycy bólu”. Neuroimage. 2011; 54: 2237–2249.
  16. Weiss T. Plastyczność i reorganizacja korowa związana z bólem. Z Psychol. 2016; 224: 71–79.
  17. Diers M, Koeppe C, Diesch E, i in. Centralne przetwarzanie ostrego bólu mięśniowego u pacjentów z przewlekłym bólem dolnej części pleców: badanie z użyciem mapowania EEG. J Clin Neurophysiol. 2007; 24: 76–83.
  18. Fernandes AM, Albuquerque PB. Percepcja dotykowa: przegląd zmiennych eksperymentalnych i procedur. Cogn Process. 2012; 13: 285–301.
  19. Reed CL, Ziat M. Percepcja haptyczna: od skóry do mózgu. W: Reference Module in Neuroscience and Biobehavioral Psychology. Elsevier. 2018.
  20. Büchel D, Lehmann T, Ullrich S, i in. Stabilność podłoża wpływa na aktywność korową podczas stania na jednej nodze. Exp Brain Res. 2021; 239: 1193–1202.
  21. Trachsel LA, Munakomi S, Cascella M. Teoria bólu. Stat Pearls. Treasure Island (FL): Stat Pearls. 2022.
  22. Wolnei Caumo, Maria Beatriz Cardoso Ferreira. Lęk przedoperacyjny: psychobiologia i jego wpływ na powrót do zdrowia pooperacyjnego. The Pain Clinic. 2003; 15: 87–101.
  23. Hsueh J, Chen JJ, Shaw F. Unikalne somatosensoryczne różnicowanie odzwierciedlone w potencjałach wywołanych laserem z użyciem EEG. Journal of Medical and Biological Engineering. 2016; 36: 460–469.
  24. Lenoir D, Willaert W, Coppieters I, i in. Elektroencefalografia podczas stymulacji nocyceptywnej u pacjentów z przewlekłym bólem: przegląd systematyczny. Pain Medicine. 2020; 21: 3413–3427.
  25. Dhaliwal BS, Haddad J, Debrincat M, i in. Zmiany EEG po stymulacji stopy z wykorzystaniem haptycznej technologii wibrotaktylnej: implikacje dla neuromatrycy i modulacji bólu. Anesth Pain Res. 2022; 6: 1–11.
  26. Dworkin RH, Turk DC, Wyrwich KW, i in. Interpretacja klinicznego znaczenia wyników leczenia w badaniach klinicznych przewlekłego bólu: zalecenia IMMPACT. J Pain. 2008; 9: 105–121.
  27. Mendoza TR, Chen C, Brugger A, i in. Przydatność i ważność zmodyfikowanego BPI w badaniach klinicznych nad lekami przeciwbólowymi. Clin J Pain. 2004; 20: 357–362.
  28. Haddad J, Dhaliwal BS, Dhaliwal MS, i in. Poprawa równowagi i stabilności dzięki nowej aplikacji sensorycznej: haptyczna technologia wibrotaktylna. Int J Res Phys Med Rehabil. 2022; 1: 1–7.
  29. Farkouh ME, Greenberg BP. Przegląd dowodów dotyczących ryzyka sercowo-naczyniowego związanego z NLPZ. Am J Cardiol. 2009; 103: 1227–1237.
  30. Harirforoosh S, Jamali F. Nerkowe działania niepożądane NLPZ. Expert Opin Drug Saf. 2009; 8: 669–681.
  31. John R, Herzenberg AM. Toksyczność nerkowa leków terapeutycznych. J Clin Pathol. 2009; 62: 505–515.
  32. Lazzaroni M, Porro GB. Leczenie toksyczności przewodu pokarmowego wywołanej NLPZ: koncentracja na inhibitorach pompy protonowej. Drugs. 2009; 69: 51–69.
  33. Scarpignato C, Hunt RH. Uszkodzenia przewodu pokarmowego związane z NLPZ: obraz kliniczny, patogeneza i zapobieganie. Gastroenterol Clin North Am. 2010; 39: 433–464.
  34. Trelle S, Reichenbach S, Wandel S, i in. Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe NLPZ: metaanaliza sieciowa. BMJ. 2011; 342: 7086.

 


© 2022 Gudin J, i in. Ten artykuł jest udostępniany na licencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.